Waar het raam in het water breekt
Een lichte ruit blijft op de gevel op haar plaats. In het water valt ze uiteen in strepen die telkens anders lopen.
aantekeningen over licht, water en de stad
Een lichte ruit blijft op de gevel op haar plaats. In het water valt ze uiteen in strepen die telkens anders lopen.
Na een bui is het water bijna stil. Dan zie je de huizen twee keer: een keer zoals ze zijn en een keer een beetje trillend, ondersteboven. Ik maak die foto's het liefst vlak voordat de wind weer opsteekt, want dan breekt het beeld in kleine stukjes.
Een vaste lens dwingt je om te lopen. Je zoekt de plek in plaats van de afstand, en daardoor kijk je beter naar wat er tussen jou en het water staat: fietsen, bomen, een brugleuning, iemand die net zijn boot aanmeert.
In februari komt de zon laat boven de daken uit. Het eerste licht valt schuin op het water en maakt de gevels aan de overkant warm, terwijl de gracht zelf nog grijs is. Dat contrast duurt maar een kwartier, dus je moet er op tijd zijn.